IJSBEREN VIJVER

Kerngegevens

'Je staat er versteld van dat een vijver zo beregoed kan zijn.'

Hoe voelt een ijsbeer zich in Nederland?
Op die vraag kunnen de  ijsberen zelf geen antwoord geven. Maar als je naar hun gedrag in het nieuwe verblijf in Ouwehands Dierenpark kijkt, dan kan het antwoord bijna niet anders zijn dan: "Steeds beter". Hun leefruimte in het park is in het jaar 2000 tienmaal vergroot en de oude 'ijzige' berenrots is in ere hersteld. In de vrije natuur leven ijsberen echter niet alleen op ijs, zij trekken met het pakijs mee en zijn in bepaalde jaargetijden op een moerassige ondergrond te vinden. Daarom is er in hun nieuwe verblijf een zanderige toendra opgenomen. De dieren kunnen er lekker rondrollen en zich daarna - modderig en wel - schoonspoelen in de nieuwe vijver die meer dan 1 miljoen liter water bevat.

Nu is Pond Liner zo sterk, dat het voor vrijwel alle vijvertoepassingen gedurende tientallen jaren uiterst betrouwbare ondergrond biedt. Maar tegen 'berenkracht' is het niet bestand. Het materiaal wordt daarom door een betonnen laag beschermd tegen de vlijmscherpe klauwen en krachten van driemaal het gewicht van de ijsbeer (dat komt neer op zo'n 1500 kg). Om te voorkomen dat scherpe delen in het beton het rubber beschadigen, heeft Genap de gehele ondergrond 'in de watten gelegd'. De  gehele vijver is bedekt met een beschermingsvlies. Met de uiteindelijke betonlaag van zo'n 20 cm dikte is de vijver klaar om gevuld te worden. De resultaten van het gesloten filtercircuit en de waterdichte aanpak liegen er niet om:

De ijsberen leven in kraakhelder water. De gehele miljoen liter water gaat in een tijdspanne van vijf uur door het filtersysteem. Het grof vuil uit de toendra wordt er uitgehaald, bacteriën worden weggevangen en eiwitten worden afgeschuimd, waardoor algvorming wordt voorkomen.

Er gaat per jaar voornamelijk door verdamping slechts 800 m³ water verloren. Dat is een fractie van de 23.000 m³ die bij een conventionele aanpak verloren zou gaan.

De constructie van de vijverbodem is onderhoudsarm. Een klassieke betonnen ondergrond zal door grondverzakkingen vroeg of laat barsten, met alle ellende van dien. Omdat er in de berenvijver een folielaag aan ten grondslag ligt, speelt dit geen rol van betekenis. Het beton dient ter bescherming de folie zorgt voor de waterdichtheid.